പിറന്നാൾ

വരുന്ന ദിവസം പിറന്നാൾ  ആഘോഷിക്കുന്ന പ്രിയപ്പെട്ടവൾക്കായി എന്റെ ചെറിയൊരു പിറന്നാൾ സമ്മാനം.....

"എന്തു ഞാൻ നൽകേണ്ടൂ പ്രിയേ
പിറന്നാൾ സമ്മാനമായി നിൻകയ്യിൽ....
എന്തു ഞാൻ പറയേണ്ടൂ സഖീ
ഈ ജന്മദിനത്തിൽ നിന്നോട്‌...
ഞാനിന്നറിയാതെ മോഹിച്ചുപൊകുന്നു
നിന്നരികിൽ ഉണ്ടാവാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലെന്ന്....
പരതിയെൻ കണ്ണുകൾ മടുത്തു തുടങ്ങി...
നടന്നെൻ കാലുകൾ തളർന്നു തുടങ്ങി...
തൃപ്തനാകുന്നില്ല ഒന്നിലുമേ ഞാൻ
എന്തു ഞാൻ നിനക്കായ്‌ നൽകേണ്ടൂ സഖീ...
ഒന്നുമില്ലീയുലകത്തിൽ നിനക്കു നൽകുവാൻ മാത്രം
തോറ്റുപോകുന്നു പ്രിയേ ഇക്കൊല്ലവും ഞാൻ..
കറങ്ങുന്ന കാലവും ഏറുന്ന വയസ്സും
ഇന്നു നിൻ മനസ്സിനെ മാറ്റിമറിച്ചെങ്കിൽ
കണ്ണടച്ചുകൊൾക കൈ നീട്ടിക്കൊൾക
സ്വീകരിച്ചാലും എൻ പിറന്നാൾ സമ്മാനം
തന്നുകൊള്ളട്ടെ എൻ ഹൃദയം നിനക്കായ്‌...
ഒപ്പം വാരിച്ചൊരിയുന്നു ആശംസകളത്രയും
ഒരുനൂറുകൊല്ലം ഇനിയുമീ ഭൂമിയിൽ
ജീവിച്ചു തീരുവാൻ ആയുസ്സുണ്ടാവട്ടെ.....

ആത്മഹത്യ

             

എന്നിട്ടും ആ അമ്മയ്ക്ക്‌ സ്വന്തം മകനെ വെറുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന ആ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ സ്വന്തം ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു... പാഞ്ഞുവന്ന തീവണ്ടിയിടിച്ച്‌ ആ ശരീരം ദൂരേക്ക്‌ തെറിച്ചുവീഴുമ്പോൾ "മോനേ...." എന്നൊരലർച്ച മുഴങ്ങി കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ആകാശത്ത്‌ രണ്ടു കുഞ്ഞു നക്ഷത്രങ്ങൾ കൂടി മിന്നിത്തെളിഞ്ഞു..ഗർഭപാത്രത്തിൽ സ്പന്ദിച്ച്‌ തുടങ്ങും മുൻപ്‌ അസ്തമിച്ച ആ ജീവന്റെ കണിക അമ്മയോടു ചോദിച്ചു...
" ഞാനെന്ത്‌ തെറ്റ്‌ ചെയ്തു??  എന്തിന്‌ നിങ്ങളെന്നെ നശിപ്പിച്ചു???...."
നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ അതിനുള്ള ഉത്തരം പറയാതെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

പേനയും കടലാസ്സും

എഴുതാന്‍ പേന കയ്യിലെടുത്തപ്പോള്‍
                        പേന എന്നോട് ചോദിച്ചു..
"നീ ഇന്നും എനിക്ക് സ്വൈര്യം തരില്ലേ??."

പേന കടലാസില്‍ വച്ചപ്പോള്‍
        അടുത്ത ചോദ്യം കടലാസ്സിന്‍റെ വക.
"നിനക്ക് വേറെ പണിയൊന്നുമില്ലേ??......"

                                                      ഒടുവില്‍ എഴുതിത്തുടങ്ങിയപ്പോള്‍
                                                      പേനയും കടലാസ്സും പ്രണയത്തിലായി..

                                                      മിടുക്കന്മാരും മിടുക്കികളുമായ ഒരുകൂട്ടം
                                                      അക്ഷരക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് അവര്‍ ജന്മം നല്‍കി
                                                      അതിന് നിമിത്തമായതോ ഈ ഞാനും.....
 

പ്രണയവും കാമവും

 പ്രണയത്തിന് കണ്ണില്ല,
കാതില്ല മൂക്കില്ല വായുമില്ല 
പക്ഷേ കാമത്തിനോ...
കണ്ണുണ്ട് മൂക്കുണ്ട് എല്ലാമുണ്ട്

കണ്ണും കയ്യുമില്ലാത്ത പ്രണയത്തെ
കണ്ണും കയ്യുമുള്ള കാമം വിഴുങ്ങി
കറുത്ത ദുര്‍ഗന്ധം വമിക്കുന്ന ഒരു
പിണ്ഡം കാമം വിസര്‍ജിച്ചു.....

                                                    ലഹരിപിടിപ്പിക്കുന്ന ആ ഗന്ധം വലിച്ചുകേറ്റി
                                                    സമൂഹം ഒരു ഭ്രാന്തനായി മാറി...
                                                    ഭ്രാന്തനായ സമൂഹം ഇന്നെന്തൊക്കെയോ
                                                                                                   കാട്ടിക്കൂട്ടുന്നു......
                                                    സമൂഹത്തിന്‍റെ ഭ്രാന്തുകണ്ട്
                                                    ഇന്നെനിക്കും ഭ്രാന്ത് മൂക്കുന്നു....