പേനയും കടലാസ്സും

എഴുതാന്‍ പേന കയ്യിലെടുത്തപ്പോള്‍
                        പേന എന്നോട് ചോദിച്ചു..
"നീ ഇന്നും എനിക്ക് സ്വൈര്യം തരില്ലേ??."

പേന കടലാസില്‍ വച്ചപ്പോള്‍
        അടുത്ത ചോദ്യം കടലാസ്സിന്‍റെ വക.
"നിനക്ക് വേറെ പണിയൊന്നുമില്ലേ??......"

                                                      ഒടുവില്‍ എഴുതിത്തുടങ്ങിയപ്പോള്‍
                                                      പേനയും കടലാസ്സും പ്രണയത്തിലായി..

                                                      മിടുക്കന്മാരും മിടുക്കികളുമായ ഒരുകൂട്ടം
                                                      അക്ഷരക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് അവര്‍ ജന്മം നല്‍കി
                                                      അതിന് നിമിത്തമായതോ ഈ ഞാനും.....
 

പ്രണയവും കാമവും

 പ്രണയത്തിന് കണ്ണില്ല,
കാതില്ല മൂക്കില്ല വായുമില്ല 
പക്ഷേ കാമത്തിനോ...
കണ്ണുണ്ട് മൂക്കുണ്ട് എല്ലാമുണ്ട്

കണ്ണും കയ്യുമില്ലാത്ത പ്രണയത്തെ
കണ്ണും കയ്യുമുള്ള കാമം വിഴുങ്ങി
കറുത്ത ദുര്‍ഗന്ധം വമിക്കുന്ന ഒരു
പിണ്ഡം കാമം വിസര്‍ജിച്ചു.....

                                                    ലഹരിപിടിപ്പിക്കുന്ന ആ ഗന്ധം വലിച്ചുകേറ്റി
                                                    സമൂഹം ഒരു ഭ്രാന്തനായി മാറി...
                                                    ഭ്രാന്തനായ സമൂഹം ഇന്നെന്തൊക്കെയോ
                                                                                                   കാട്ടിക്കൂട്ടുന്നു......
                                                    സമൂഹത്തിന്‍റെ ഭ്രാന്തുകണ്ട്
                                                    ഇന്നെനിക്കും ഭ്രാന്ത് മൂക്കുന്നു....