ഒരു പോസ്റ്റോഫീസ് പ്രണയം

               പോസ്റ്റോഫീസിന്‍റെ അകത്തളങ്ങളില്‍ വച്ച്
               ഞാനന്നവളെ ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടി...
               അവളോടുള്ള വാത്സല്യം ഒരു പ്രണയമായ്
               മനസ്സില്‍ കിളിര്‍ക്കാന്‍ സമയമേറെയെടുത്തില്ല..
             
               പക്ഷേ എനിക്കായ് അവള്‍ അവളുടെ മനസ്സില്‍
               സഹോദരസ്ഥാനം നീക്കിവച്ചു..
               ആ സ്ഥാനത്തില്‍ തൃപ്തനാവാതെ ഞാന്‍
               അവളെ നിര്‍ബന്ധിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു..
               എന്‍റെ ഇഷ്ടം അവളില്‍ അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കാന്‍
                                        ശ്രമിച്ചു....

               കാലത്തിന്‍റെ ഒഴുക്ക് അവളെ ആ
               പോസ്റ്റോഫീസിന്‍റെ പടിയിറക്കി...
               പക്ഷേ എന്‍റെ നിരന്തരമായ പ്രേരണ മാത്രം
               അപ്പോഴും മാറ്റമില്ലാതെ തുടര്‍ന്നു,,,,
             
               ഒടുവില്‍ സഹികെട്ടപ്പോള്‍ അവള്‍
                                     പൊട്ടിത്തെറിച്ചു....
               "എന്നെ കാണരുത്; എന്നോട് മിണ്ടരുത്.."..
               പരുഷമായ അവളുടെ വാക്കുകള്‍...
               "എന്നെ വിളിക്കരുത്; എന്‍റെ കണ്മുന്നില്‍ വരരുത്.."..
               അവള്‍ ആഞ്ഞടിച്ചു..
             
         
          എന്‍റെ മനസ്സ് വിതുമ്പി; പിടഞ്ഞു...
               ഒന്നല്ല, രണ്ടല്ല പലതവണ......
               പക്ഷേ തേങ്ങല്‍ ആരും കേട്ടില്ല..
               കേള്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചില്ല....
             
 
              എന്‍റെ മനസ്സാകുന്ന വീട്ടില്‍ അവള്‍ക്കായ്‌
              ഞാനൊരുക്കിയ ഇരിപ്പിടം ഇന്നും
                         അവള്‍ക്ക് മാത്രം സ്വന്തം..
              അവളെയും കാത്ത് വീടിന്‍റെ പടിവാതിലില്‍
              ദു:ഖിതനായിരിക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി അവളിന്നും
              പുറത്തെവിടെയോ നിന്ന് കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നു...